Herkesi www.seoteknikleri.com ‘ a bekliyoruz…

Şu anda kendi kelimelerinde sıralamada gözükmüyor sadece subdomainleri mevcut.”Milli Eğitim Bakanlığı” aramasında haberler.com ilk sıradayken “meb” kelimesinde e-okul.meb.gov.tr ilk sırada geliyor.infosu bile silinmiş durumda.

Googleda ekim ayından beri algoritma değişikliği söz konusu.İlk zamanlar herkes dalgalanma desede algoritma değişikliği oldu kesinleşti.Bu yeni algoritmada bir çok kaliteli site sandbox’a veya arka sıralara düşerken bir çok kalitesiz veya spam sitede sıralamada kendilerine yer buldu.

Bakalım meb.gov.tr sıralamadaki yerine nezaman gelicek birlikte görücez…

“1 bilgisayarı 30 ve üzeri kullanıcı ile paylaşın! Bilgisayarlarınıza sürekli yatırım yapmaktan kurtulun”
“%90 elektrik tasarrufu,%75 donanım tasarrufu,%75 yenileme ve bakım tasarrufu”
“işlemci yok,harddisk yok,bellek yok,işletim sistemi yok”

bu sloganlarını insan görür görmez bilgi almak istiyor ve standtaki görevli beyle konuştuktan sonrada insanın aklına cidden yatan ve kullanışlı bir ürün.

NComputing L300 Erişim Cihazı

Günümüzde bilgisayarlar artık çok güçlü ve bir kişinin kullanımının ötesinde kapasitelere sahip fakat normal kullanımda %5inden fazlası kullanılmamaktadır.NComputing çözümü ise tek bir PC üzerinde 30 ve üzeri kullanıcının eş zamanlı ve bağımsız olarak çalışmasını sağlayan patentli bir teknolojidir.Tüm ofis programları,eğitim yazılımları,grafik yazılımları,email,internet sayfaları ve birçok uygulamayı ayrı bir bilgisayardaki gibi kullanabilme imkanı sağlar.

Birden fazla bilgisayarın kullanıldığı küçük-orta-büyük ölçekli şirketler,eğitim kurumları,hastaneler,devlet kurumları ve ev kullanıcıları için ideal bir çözümdür.Yenileme maliyetlerini ve yönetim zorluklarını ortadan kaldırır.Diğer bilgisayar sistemlerine göre %90 daha ekonomiktir.

Maliyet konusuna gelirsek L300′ün fiyatı 235$  daha uygun maliyetli ürünlerde mevcut çünkü ürünler kendi aralarında ayrılıyor usb’den,PCİ’dan veya ethernet yöntemiyle kendinize uygun bağlantı çeşidi seçip karar verebiliyorsunuz ona görede maliyet değişiyor

L300 Serisinin Özellikleri
- Bir bilgisayarı maximum 30 kulanıcı ile paylaşabilirsiniz.
- Sanallaştırma ile bu sayıyı 30 – 60 – 90 ve üzeri kullanıcı sayısına kadar arttırabilirsiniz.
- Düşük Maliyet Avantajı
- Kurulumu, bakımı kolay ve güvenlidir.
- Ana bilgisayara switch üzerinden ethernet vasıtası ile mesafe sorunu olmadan bağlanır.
- Windows ve Linux işletim sistemlerini destekler.
- Bütünleşik bir yapıya sahip ve çevre dostudur.
- Tam ekran multimedya desteği vardır.
- CPU, Memory veya HDD içermediği için yeni yatırım maliyeti gerektirmez.
- Uzak mesafeden Ana bilgisayara erişim olanağını sağlar.
- Küçük ve Estetik Bir Dizayna Sahiptir. Hafif ve sessizdir.
- 250 watt kullanan bir PC yerine NComputing L300 Erişim Cihazı 5 watt kullanarak enerji tasarrufu sağlar.

NComputing küçük bir kutudan ibaret yer kaplamadığı gibi istediginiz yere monte edebilirsiniz.Gücünü usb kablosundan aldığı için elektirik prizi aramanızada gerek kalmaz buyüzden ürünün kablo sıkıntısı yok ve kullanışlı.
NComputing L300 erişim cihazının kutu içeriği :

NComputing Cihazının Türkiye Distribütörü  Dojop Teknoloji ‘dir
www.dojop.com ‘ dan daha detaylı bilgi edinebilirsiniz.

aslında xor ile şifreme işlemini gördük ve örnek bir program yapmıştık fakat komut satırında örneğimizi gerçekleştirmiştik bu yazımızda ise visual C# kullanarak form uygulaması halinde xor ile encode ve decode programımızı gerçekleştircez.

Sayfamıza 1 adet textbox 1 adet button koymamız yeterli

using System;
using System.Collections.Generic;
using System.ComponentModel;
using System.Data;
using System.Drawing;
using System.Text;
using System.Windows.Forms;

namespace WindowsFormsApplication6
{
    public partial class Form1 : Form
    {
        public Form1()
        {
            InitializeComponent();
        }

        private string XorText(string text, int key)
{

string newText ="";

for (int i =0; i < text.Length; i++)
{
int charValue = Convert.ToInt32(text[i]); // Karakterlerin Ascii değerini alıyoruz
charValue ^= key; // Xor değeri

newText += char.ConvertFromUtf32 (charValue); //Stringde karakterlerin Ascii değerini almıştık
                              //Aldığımız değeri Xor'a çeviriyoruz..
}

return newText;
}

        private void button1_Click(object sender, EventArgs e)
        {

            txtEditor.Text = XorText(txtEditor.Text, 354);
        }

    }
}

kodlarımız bukadar programımızın görüntüsü aşağıdaki gibi oluyor

XOR Şifreleme Programını indir/download

Kaynak kodları aşağıda verilen programı yazın ve derleyin.

sing System;
using System.IO;
 namespace XOR
{
   class csharpnedir
   {
      static void Main(string[] args)
      {
         if(args.Length != 2)
         {
            Console.WriteLine("Hatalı kullanım");
            Console.WriteLine("Örnek kullanım : Sifrele xx.text anahtar");
            return ;
         }

         string kaynakDosya = args[0];
         string hedefDosya = args[1];
         string anahtar = "";

         Console.Write("Anahtarı girin :");
         anahtar = Console.ReadLine();

         int XOR = 0;

         for(int i = 0; i
            XOR = XOR + (int)(anahtar[i]);

         FileStream fsKaynakDosya = new FileStream(kaynakDosya,FileMode.Open);
         FileStream fsHedefDosya = new FileStream(hedefDosya,FileMode.CreateNew | FileMode.CreateNew,FileAccess.Write);

         int kaynakByte;//(3 byte’lık 0 dizisi + kaynakByte)
         byte hedefByte;

         while((kaynakByte = fsKaynakDosya.ReadByte()) != -1)
         {
            hedefByte = (byte)((int)kaynakByte ^ XOR);
            fsHedefDosya.WriteByte(hedefByte);
         }

         fsHedefDosya.Close();
         fsKaynakDosya.Close();
      }
   }
}

Hemen programın sonucunu görelim :

Aşağıdaki gibi gizlilik derecesi yüksek olan bir metin dosyası oluşturun.

Not : Şifrelenecek dosyanın metin tabanlı olması zorunlu değildir. Çünkü şifreleme işlemini karakter tabanlı değil byte düzeyinde yapmaktayız. Ama sonuçlarını daha iyi görebilmek için örneği metin tabanlı dosya üzerinde gösteriyorum.

Programı aşağıdaki gibi komut satırından çalıştırın.

Programı çalıştırdıktan sonra oluşturulan Sifreli isimli dosyayı Notepad programında görüntülediğimizde aşağıdaki gibi bir ekran ike karşılaşırız.

Dikkat edin, şifreleme işlemini byte düzeyinde yaptığımız için şifreli dosya artık metin dosyası değil binary bir dosya haline gelmiştir.

Şifrelenmiş dosyayı tekrar eski haline getirmek için tek yapmamız gereken komut satırından şifreleme programını diğer bir deyişle şifre çözücü programını çalıştırmamız gerekir. Anahtar olarak ta tabiki şifrelemede kullandığımız anahtar kullanmamız gerekir. Komut satırından aşağıdaki gibi programı çalıştırdığımızda orjinal metin dosyasını elde edebiliriz.

XOR SifreliMesaj OrjinalMesaj.txt
Anahtarı Girin : XkuksAh

Gördüğünz gibi programımız hem şifreleyici hemde şifre çözücü olarak kullanılabilmektedir.

Sonuçlar

Dikkat ederseniz mesaj dosyasının her byte değeri sabit bir değerle karşılıklı olarak XOR işlemine tabi tutulmuştur. XOR işlemine tabi tutulan değer kullanıcı tarafından girilen anahtardan oluşturulmuştur. Anahtar değerin her bi karakterinin ASCII karşılığı toplanarak elde edilen değer XOR işleminin sabit operandı olarak ele alınmıştır. Ancak programımızda ufak bir sorun var. Çünkü şifrelemek için girilen anahtar değerini oluşturan karakterlerin hepsini içerecek şekilde oluşturulan bütün kombinasyonlar şifrelenmiş dosyayı çözecektir. Örneğin şifrelemek için kullanılan anahtar değerin “AxyHMnK2″ olduğunu düşünelim. Bu durumda “xynAHMNK2″ ve “2MnKHyxA” gibi kombinasyonlar dosyanın çözülmesini sağlayacaktır.

Yukarıda bahsi geçen kısıtı engellemek için XOR işlemine tabi tutulacak operandı anahtar değerden elde ederlen farklı bir yöntem kullanılır. Bu operandı aşağıdaki gibi yeniden elde edebiliriz.

nt XOR = 0;

for(int i = 0; i
     XOR = XOR + (int)(anahtar[i] * 10);

Yukarıdaki düzenlmeye rağmen şifreyi çözecek anahtar tek değildir. Çünkü farklı karakter kombinasyonlarının toplamı çok düşük bir ihtimalde olsa orjinal XOR değerine eşit olabilir. Ancak bu durum şifreleme tekniğinin güvenirliğini azaltmaz. Çünkü orjinal XOR değerinin tahmin etme olsaılığı çok azdır.

Gelelim diğer bir kısıta : Dikkat ederseniz şifreleme yaparken dosyadaki her bir byte değerini sabit bir değerle XOR işlemine tabi tuttuk. Bir byte değişkenin sınırları 0- 255 arası olduğu için şifreleme programını çözmek için en fazla 256 ihtimal vardır. Tabi burada anahtar değerden XOR işlemine tabi tutulacak değerin nasıl elde edildiğinin bilindiği varsayılmaktadır. Eğer bu yöntem bilinmiyorsa şifrenin çözülme olasılığı neredeyse imkansızdır. XOR operandının elde edilme yönteminin bilindiği varsayımı altında 256 sayısını yani şifrenenin çözülme olasılığını azaltmak için yapmamız gereken XOR işlemini 1 byte’lık bloklar yerine daha büyük bloklar ile yapmaktır. Örneğin XOR işlemini 4 byte lık veri blokları ile yaptığımızda XOR işleminin operandı 4.294.967.296 ihtimalden birisidir. Eğer XOR işlemine sokulan veri bloğu artırılırsa operandın alabileceği değerler üstel bir biçimde artacaktır. Bu arada XOR işlemine sokulacak veri bloklarının sayısı arttıkça xor işlemindeki operandın değerini belirlemek için farklı yöntemler kullanılmalıdır. Çünkü eğer aşağıdaki yöntemde elde edilen XOR operandını kullanırsak 1 byte yada 4 byte’lık verilerle çalışmanın çok önemli bir farkı olmayacaktır. (Burada fark, girilen anahtara göre belirlenir. Örneğin oluşturulan xor operandı 256 değerinden küçük ise hiç bir fark meydana gelmeyecektir.)

int XOR = 0;

for(int i = 0; i
     XOR = XOR + (int)(anahtar[i]);

Bu yöntemle geliştirilecek bir şifreleme programını daha etkili hale getirmek için bir yöntem daha vardır. Programı incelerseniz her bir byte bloğunu sabit bir değerle xor işlemine soktuk. Bu aslında biraz risklidir. Zira büyük bir şifreli metnin çok küçük bölümünün çözülmesi tamamının çözülmesi anlamına gelir. Bu yüzden her bir byte bloğunu farklı bir değerle xor işlemine tabi tutarsak şifreli metnin her bir şifreli bloğu bir diğerinden bağımsız hale gelir. Yani çözülmüş bir şifreli blok diğer bloğun çözülmesine kesin bir bilgi vermez. Dolayısıyla şifre krıcı programların lineer bir yöntem izlemesi engellenmiş olur.

Bu tür bir şifreleme yönteminin devlet düzeyinde güvenli olması gereken mesajlarda kullanılması uygun olmasada mesajların başkaları tarafından açıkca görülmeden haberleşme sistemlerinden geçirilmesi için uygun bir yöntemdir. Elbetteki daha basit yöntemlerle de bu işlemi gerçekleştirebiliriz ancak bu yöntemin en önemli özelliği hem şifreleme hemde şifre çözücü olarak kullanılabilmesidir.

Bu yazının kendi şifreleme algortimalarınızı oluşturmada size yol gösterebileceğini umuyor iyi çalışmalar diliyorum.

Bir mesajın yada metnin şifrelenmesi genellikle şifrelenecek mesajın çeşitli operatörler yardımıyla farklı mesajlara dönüştürülmesi ile olmaktadır. Burada bilmemiz gereken nokta şudur : şifrelenecek mesaj ile şifrelenmiş mesajın aynı alfabeden sözcükleri içermesidir. Örneğin ikili(binary) sayılardan oluşturulan bir mesaj şifrelendiği takdirde yine ikili bir sayı olacaktır. Şifreleme yapılırken genellikle anahtar dedğimiz yardımcı bir mesajdan faydalanır. Mesajın şifrelenmesi bu anahtar ile gerçekleşmektedir. Aynı şekilde şifrelenmiş mesajın çözülmesinde de bu anahtar kullanılmaktadır. Şifreleme işlemi ise bir yada daha fazla operatör sayesinde yapılmaktadır. Buradaki operatörler tekil bir operatör olabileceği gibi kullanıcının tanımlayacağı karmaşık değişkenli operatörler de olabilir.

Şifreleme programını yazanlar genellikle şifreyi çözen programıda yazmak zorunda kalırlar. Nede olsa şifreler çözülmek içindir. Çözülemeyen şifreli mesajların pek bir anlamı olmayacağı açıktır. Her ne kadar şifreleme ve şifre çözme programları birbirnin tersi de olsa iki farklı program yazmak yinede zaman kaybettirir. Aynı programın hem şifreleyici hemde şifre çözücü olduğu bir sistem herhalde hepimizin ilgisini çekecektir. Bu yazıda hem şifre çözücü hemde şifreleme işine yarayacak özel bir operatör olan XOR(Bitsel Özel Veya) operatörünü ve bu operatörü kullanarak nasıl şifreleyici ve aynı zamanda şifre çözücü bir programı geliştirebileceğimizi inceleyeceğiz.

XOR(Bitsel Özel Veya) Operatörü

“Özel veya” operatörü iki operandı olan bir operatördür. Özel veya operatörü aldığı operandlarının bütün bitlerini karşılıklı olarak “özel veya(XOR)” işlemine tutar. İsterseniz birçoğumzun matematik derslerinden hatırlayacağı “özel veya” yani XOR işleminin tanımını görelim. Özel veya operatörü iki operand aldığı için dört farklı durum sözkonusudur. Bu durumlar ve sonuçları aşağıdaki tabloda belirtilmiştir.

Tablodan da görüldüğü özere XOR operatörünün sonucu ancak ve ancak her iki operand da birbirinden farklıysa 1 değerini almaktadır. Bu sonuç bize şifreleme algoritmasında büyük bir kolaylık sağlayacaktır. XOR operatörü bitsel bir operatör olduğu için her iki operandın da ikili bir sayı olması gerekir. C#’taki veri türleri ile XOR operatörü kullanıldığında veriyi oluşturan her bir değişkenin bütün bitleri karşılıklı olarak XOR işlemine tabi tutulur. Örneğin byte türünden 1 sayısı ile yine byte türünden 2 sayının XOR işlemin sonra hangi değeri oluşturacağını görelim.

Öncelikle 1 ve 2 sayısının bitsel açılımını yazalım :

Not : 1 byte büyüklüğünün 8 bite denk düştüğünü hatırlayalım.

1 –> 0 0 0 0   0 0 0 1

2 –> 0 0 0 0   0 0 1 0

——————— 1 ^ 2 (Not : XOR operatörünün simgesi ^ karakteridir.)

3 –> 0 0 0 0   0 0 1 1

Dolayısıyla 1 ve 2 değerini XOR işlemine tabi tutarsak 3 değerini elde ederiz. Bu sonucu programlama yoluyla elde etmek için bir konsol uygulaması açın ve aşağıdaki ifadeyi ekrana yazdırın.

Console.WriteLine((1^2));

XOR operatörünün diğer önemli bir özelliği ise geri dönüşümlü bir operatör olmasıdır. Yani bir sayıyı “özel veya” işlemine tabi tuttuktan sonra sonucu yine aynı sayı ile “özel veya” işlemine tabi tutarsak başlangıçtaki sonucu elde ederiz. Örneğin 3 sayısını 1 ile “özel veya” işlemine tabi tutarsak 2 sayısını, 2 ile “özel veya” işlemine tabi tutarsak bu sefer 1 sayısını elde ederiz. Bu özelliği bir formül ile gösterirsek;

x = z ^ b;

y = x ^ b;

ise

z = y dir.

XOR işleminin bu özelli yazdığımız programa hem şifre çözücü hemde şifreleyici olma özelliği katacaktır.

Directory ve DirectoryInfo klasörleri temsil eder, File ve FileInfo adından da anlaşılacağı üzere dosyaları temsil eder, Path sınıfı ise dosya ve klasörlerin yol (path) bilgisi ile ilgili işlemleri yapmak için kullanılır.

Directory ve File sınıflarından nesne üretemeyiz, tüm metotları statik olarak tanımlanmıştır. Sınıfı kurmadan direk işlem yapabiliyoruz.

Bu yazıda Directory Sınıfının en çok kullanılan metotları ele alacağım.

Directory Sınıfı

Bu sınıfın tüm metotları statiktir, hiçbir özelliği yoktur. Metotları ;

1. CreateDirectory Metodu : Bu metot ile klasör oluştururuz.

string yol = "C:/ndemir.com"
Directory.CreateDirectory(yol);

2. Delete Metodu : Bu metod aşırı yüklenmiştir, klasör siler;

//Eğer klasörün içinde herhangi birşey yok ise direk siler.
string yol = "c:/ndemir.com";
Directory.Delete(yol);
//Eğer siz klasörün içindekilerle beraber silinmesini istiyorsanız, 2. parametreyi true olarak göndermelisiniz.
string yol = "c:/ndemir.com";
Directory.Delete(yol,true);

3. Exist Metodu : Klasörün var olup olmadığını kontrol eder, geri dönüş tipi true ve false’tur

//Klasör var olduğundan True değerini döndürdü.
string yol = "c:/ndemir.com";
Console.WriteLine(Directory.Exists(yol));

4. GetCreationTime Metodu : Geri dönüş tipi DateTime cinsindendir. Klasörün oluşturulma tarihini döndürür.

string yol = "c:/ndemir.com";
Console.WriteLine(Directory.GetCreationTime(yol));

5. GetCurrentDirectory Metodu : çalışan programın hangi klasörde olduğunu verir.

Console.WriteLine(Directory.GetCurrentDirectory());

6. GetDirectories Metodu : belirtilen dizindeki tüm klasörleri string tipinde bir dizi ile geri döndürür.

string yol = "c:/";
            string[] klasor = Directory.GetDirectories(yol);

            foreach (string i in klasor)
            {
                Console.WriteLine(i);
            }

7. GetLastAccessTime Metodu : Belirtilen klasöre en son ne zaman eriştiğini DateTime türünden geri döndürür.

  string yol = "c:/";

Console.WriteLine(Directory.GetLastAccessTime(yol));

Değişken Kavramı

Değişkenler bir programlama dilinde temel verileri saklamak ve bu verileri sonradan kullanmak için kullanılan bellek bölgeleridir. C# dilinde genel olarak bir değişken tanımlaması aşağıdaki gibi olmaktadır.

Veritipi veriadı ;

Örneğin C# dilinde işaretsiz ve 32 bitlik veriyi temsil eden “a” isimli bir değişken aşağıdaki gibi tanımlanır.

int a ;

Fakat yukarıdaki tanımlamada bir sorun var. “a” adlı değişkende herhangi bir değer tutulmaktadır.Bu yüzden C# derleyicisi şimdilik “a” değişkenini kullanmamıza müsade etmez, çünkü “a” da neyin olduğu henüz belli değildir.Bu yüzden değişkenlere =(eşittir) operatörüyle ilk değerler atarız, ya da değişken tanımlamasından sonra, değişkene bir değer atarız. Bir değişkene bir değer atamak için iki farklı yöntem kullanılır. Aşağıda bu iki yönteme ait örnek bulunmaktadır.

int a = 10 ; //değişken tanımlanırken bellekteki değer 10 olarak düzenleniyor.

--------------------

int b;
b = 10 ; /*değişken tanımlandıktan sonra değişkene değer atanıyor.İşlevsel olarak bu iki kullanım açısından bir fark yoktur.*/

--------------------

int a=10, b;
b = 10 ; /*eğer bir satırda birden fazla değişeken tanımlaması yapmak istiyorsak bu yapıyı kulanırız.Bu durumda a ve b int türden değişkenlerdir denir.*/

Önemli Not: C# dilinde bir değişkene herhangi bir değer atamadan onu kullanmak yasaktır. Yani derleme işlemi gerçekleşmez, örneğin aşağıdaki gibi bir kullanım derleme zamanında hata verecektir. Bu yüzden eğer bir değişkeni kullanmak istiyorsak yukarıda açıkladığımız gibi değişkenlere bir değer vermek zorundayız. Bu kural önceden tanımlanmış referans tipleri için de değer tipleri için de geçerlidir.

int a ;
Console.WriteLine(a); //Bu ifadeleri içeren bir kod derlenemez.

Değişkenlerin Faaliyet Alanları (Scope)

C# dilinde programın genel akışı açılan ve kapanan parantezler içerisinde yazılır. Bu açılan ve kapanan parantezler arasındaki bölgeye blok denir. Tanımlanan bir değişkene, ancak tanımlandığı blok içerisinde ulaşılabilir. Örneğin aşağıdaki kısa örnekte tanımlanan örnekte her iki “a” değişkeni birbirinden bağımsızdır ve bellekte ayrı bölgelerde saklanırlar.

public class deneme
{
public static void Main()
{
{ //Birinci blok
int a=20 ;
}
{//İkinci blok
int a=20 ;
}
}
} 

Yukarıdaki örnekte birinci ve ikinci blokta tanımlanan “a” isimli değişkenler Main bloğu içinde geçersizdir. Birinci a değişkeninin faaliyet alanı 1.Blok ,ikinci a değişkenin faaliyet alanı ise 2. Bloktur. Bu durumda Main() bloğunda Console.WriteLine(a); gibi bir ifade hatalıdır, çünkü Main bloğu içinde tanımlanan bir a değişkeni yoktur. Unutmamalıyız ki daha sonraki makalelerde detaylı olarak göreceğimiz for ve diğer döngüler de birer blok olduğu için bu bloklarda tanımlanan değişkenler döngü bloğunun dışında geçersiz olacaktır. Diğer bir önemli nokta ise faaliyet alanı devam eden bir değişkenin bir daha tanımlanmasının hataya yol açmasıdır. Örneğin aşağıdaki gibi bir durum derleme zamanında hata verecektir. Çünkü bir değişkenin faaliyet alanı bitmeden aynı isimli değişken tekrar tanımlanıyor.

public class C#nedir?com
{
public static void Main()
{
int a;
{
int a=20 ;
}
}
}

Gördüğünüz gibi Main bloğunda tanımlanan a değişkeninin faaliyet alanı açılan blokta devam etmektedir.Bu yüzden yukarıdaki gibi ifadeler geçersidir.Üst seviyede açılan bloklar alt seviyedeki blokları kapsadığı için, birinci tanımlanan a değişkeni sonradan açılan blok içinde hala geçerlidir.

Yukarıda anlatılan duruma ters düşüyor gibi görünse de aşağıdaki gibi bir kullanım son derece legal bir durumdur. Bu konuyu daha sonraki makalelerimizde detaylı bir şekilde inceleyeceğiz.

public class fcn.tc
{
   static int a = 10;
   public static void Main()
   {
       int a;
      {
         int a = 10 ;
      }
   }
}

Bu konu sınıflarla ilgili bir konu olduğu için detaylarına girmeyeceğiz ama şimdilik böyle bir kullanımın geçerli olduğunu bilmenizde fayda var.

Sabitler

Bir program boyunca değerinin değişmeyeceğini düşündüğümüz verileri sabit veriler olarak tanımlarız. Sabit veriler tanımlamak için tanımlama satırında const anahtar sözcüğünü kullanırız. const olarak tanımlanmış değişkenlerin en büyük avantajı program içinde sıkça kullandığımız değerleri aniden değiştirmek gerektiğinde görülür.Mesela matematiksel işlemler yapan bir programda pi sayısını const olarak tanımlayıp istediğimiz zaman pi sayısını değiştirebiliriz. Tabi bu işlemi const değilde normal bir değişkenle de yapabilirdik, ama şu da bir gerçek ki çok uzun programlarda sabit olmasını istediğimiz değişkeni yanlışlıkla değiştirebiliriz. Fakat const olarak tanımladığımız bir değişkenin değerini değiştirmeye çalıştığımızda c# derleyicisi derleme aşamasında hata verecektir. Bu da gözden kaçan bazı hata durumlarını minimuma indirmek demektir. Sabit ifadeleriyle ilgili bilmemiz gereken 3 önemli kural vardır. Bunlar şunlardır :

1-) Sabitler tanımlandıklarında değerleri atanmaladır. İlk değer verilmeyen değişkenler const yani sabit olamazlar.
2-) Sabit ifadelere ancak sabit ifadelerle ilk değer atanabilir yani şu şekildeki bir kullanım hatalıdır. const int = a + b ;
3-) Sabit ifadeleri içsel tasarım olarak zaten statik oldukları için, ayrıca statik olarak belirtmek hatalıdır ve kullanılamaz.(statik değişkenler ileriki yazılarda detayl olarak anlatılacaktır.)

Basit bir sabit tanımlaması aşağıdaki gibi yapılmaktadır.

const double pi = 3.14 ; // double, kesirli sayıları tutmak için tanımlanmış bir veri türüdür.

Değer(value) ve referans(reference) tipleri

C# dilinde önceden tanımlanmış(c# dilinde varolan tipler) veri tipleri değer tipleri ve referans tipleri olmak üzere ikiye ayrılır. Bu iki veri tipi arasındaki farkı çok iyi kavramak gerekir. Daha önce dediğimiz gibi değişkenler bellekte bulunan verilerdir. Aslında bir değişkeni kullanırken o değişkenin bellekte bulunduğu adresteki veriye ulaşıyoruz. Değer tipleri değişkenin değerini direkt bellek bölgesinden alırlar. Referans tipleri ise başka bir nesneye referans olarak kullanılırlar. Yani referans tipleri aslında bir çeşit bellek bölgesi olan heap alanında yaratılan veri türlerinin (bunlara kısaca nesne de diyebiliriz) adreslerini saklarlar. Değer tipleri yaratıldıklarında stack dediğimiz bellek bölgelerinde oluşturulurlar, referans tipleri ise kullanımı biraz daha sınırlı olan heap dediğimiz bellek bölgesinde saklanırlar. C ve C++ dillerine aşina olan arkadaşların da tahmin ettiği gibi gösterici kavramı ile referans veri tipleri arasında çok fazla fark yoktur. Fakat C# dilinde kullanıcının direkt olarak kullanabileceği bir gösterici veri türü tanımlamak yoktur. Bunun yerine bazı değişkenler değer tip bazıları ise referans tipi olarak işlem görürler. Peki bunlar nelerdir? Temel veri tipleri olan int,double, float ve yapı nesneleri gibi veri türleri değer tipler, herhangi bir sınıf türü ise referans türüdür. İki değer tipi nesnesini birbirine eşitlerken değişkenlerde saklanan değerler kopyalanarak eşitlenir ve bu durumda iki yeni bağımsız nesne elde edilmiş olur yani birinin değerini değiştirmek diğerini etkilemez, ancak iki referans tipini birbirlerine eşitlediğimizde bu nesnelerde tutulan veriler kopyalanmaz, işlem yapılan nesnelerin heap bölgesindeki adresleridir, yani iki nesne de aslında heap bellek bölgesinde aynı adresi gösterecekleri için birinde yapılan değişiklik diğerini de etkileyecektir. Referans tiplerini tanımlarken herhangi bir adresi göstermediğini belirtmek için null değere atanırlar.(Mesela: y = null

CTS (Common Type System) Tipleri

.NET bir yazılım geliştirme platformudur. Aslında bütün veri tipleri CTS dediğimiz bir sistem ile tanınırlar. Yani C# dilinde ki veri türleri aslında CTS ‘deki veri türleri için birer arayüz gibidirler. CTS sayesinde .NET platformu için geliştirilen bütün diller aynı veri tiplerini kullanırlar, tek değişen veri türleni tanımlama yöntemi ve sentaksıdır. Bu yüzden bizim C# dili ile tanımlayacağımız her veri tipinin CTS ‘de bir karşılığı mevcuttur. Bu veri türleri ve CTS karşılıkları aşağıda tablolar halinde mevcuttur.

C# dilinde tanımladığımız bütün basit veri tipleri aslında CTS ‘de bulunan bir yapı nesnesidir.C# dilindeki önceden tanımlanmış temel veri tipleri on beş tanedir. Bunlardan on üçü değer tipi ikisi de değer tipidir.

Önceden Tanımlanmış Value Veri Tipleri

Aşağıda temel value tiplerin C# dilindeki adı, CTS karşılığı, açıklaması ve kullanım aralığı bulunmaktadır.

Şimdi tabloda verilen veri türleri ile ilgili tanımlamalara örnekler verelim :

long a = 0xEF20 ; // 0x öneki sayıları hexadecimal olarak yazmamızı sağlar.
ulong ul = 5698UL ; // Sayının sonuna UL koyarak UnsignedLong olduğunu belirtiyoruz.

float fl = 3.14f ;

decimal d = 65.25M;

bool b = false ;

char ch1 = 'a' , ch2 = '\\' , ' \" ' , 'm' ;

Önceden Tanımlanmış Reference Veri Tipleri

C# dilinde önceden tanımlanmış iki tane referans tipi vardır. Bunlar string ve object türleridir. Object türü C# dilinde bütün türlerin türediği bir sınıf yapısıdır. Kullanıcı tarafından sonradan tanımlanacak bütün veri tipleri de aslında Object türünden türemiş olacaktır. Bu da object türünden bir nesneye herhangi bir veri türünden nesneyi atayabileceğimiz anlamına gelir. Çünkü C# dilinde bütün nesneler bir object’dir. object ‘ler özelliştirilerek farklı amaçlar için kullanılır. Herhangi bir nesneyi object türü ile eşleştirme kavramı boxing olarak adlandırılır. Boxing ve bunun tersi işlemi olan unboxing kavramlarını daha sonraki makalelerimizde detaylı olarak inceleyeceğiz.

Diğer bir referans tipi ise string türüdür. C ve C++ gibi dillerde string işlemleri yapabilmek için karakter dizileri tanımlanır ve bunlar string olarak işleme alınırlar ancak C# dilinde karakter dizileri tanımlamak yerine string adı ile yeni bir türü mevcuttur. String veri türü birtakım yararlı işler daha kolay bir şekilde yapılmaktadır. Mesela aşağıda iki string’ in + operatörüyle arka arkaya nasıl eklendiği gösterilmektedir. + operatörü burada string sınıfı için yüklenmiştir(overload). Overloading kavramı başlı başına bir makale konusu olduğu için burada değinmeyeceğim.

string s1 = "Hello " ;
string s2 = ".NET" ;
string s3 = s1 + s2;

Bir dilin sentaksı açısından özel anlamlar ifade eden karakterleri kullanmak istiyorsak bunları \ (escape) ifadesiyle belirtmek gerekir. Mesela bir dizin bilgisini içeren bir string nesnesini aşağıdaki gibi tanımlarız.

string yol = "C:\\docs\\xxx\\" ;// Bu tür kullanıma escape sequence kullanımı denir.

Escape sequence 'leri kullanmak yerine string içinde görünen ifadenin aynısı belirtmek için string ifadesinin önüne @ işareti kullanılır.Mesela ;

string esc = @"C:\docs\xxx\" // böyle bir kullanımda escape karakterini kullanmayı kaldırmış oluyoruz.

Sayac.php dosyası :


include('db.php');
$ip=$_SERVER['REMOTE_ADDR']; // kullanıcı ipsi alınıyor.
$q=mysql_query("SELECT max(sirano) FROM sayac ");
$qyaz=mysql_fetch_row($q);
$toplamsayi=($qyaz['0']); // veritabanındaki en büyük hit sayısı
$bugun=date("d.m.Y - g:i a");
if(mysql_num_rows(mysql_query("SELECT * FROM sayac WHERE ip='$ip'"))==0)
{
mysql_query("INSERT INTO sayac (`ip`,`tarih`) VALUES ('$ip','$bugun')") or die ("İp kaydı yapılamadı");
$toplamsayi++;
}
?>

Tekil.php Dosyası :

İP LİSTESİ


SIRA NO
IP
GİRİŞ TARİHİ


';
while($yaz=mysql_fetch_object($sorgu)):
echo "

$yaz->sirano
$yaz->ip
$yaz->tarih


";
endwhile;
echo '

';
}
else{
//-------------------bu kısımdan sonraki bilgileri bu sayfayı include ettiğiniz sayfalarda yazabilirsiniz-------------
echo "Toplam tekil ziyaretçi sayısı: $toplamsayi "." IP Listesi için tıklayınız";
}
?>

Db.php dosyası :
$db_host = "localhost";
$db_user = "mert";
$db_pass = "";
$db_name = "mert";
$connect = @mysql_connect($db_host,$db_user,$db_pass);
$db = mysql_select_db($db_name,$connect);
?>

Sql Dosyası :

DROP TABLE IF EXISTS `sayac`;
CREATE TABLE IF NOT EXISTS `sayac` (
`sirano` int(11) NOT NULL auto_increment,
`ip` varchar(15) NOT NULL,
`tarih` text NOT NULL,
PRIMARY KEY (`sirano`),
UNIQUE KEY `ip` (`ip`)
) ENGINE=MyISAM DEFAULT CHARSET=latin5 AUTO_INCREMENT=1 ;

not: uygulamamız bu şekilde sadece tekil sayaçtır buradaki ipucu sql dosyasındaki ip sütununun UNIQUE KEY olarak atama yapmamızdan kaynaklanıyor kesinlikle 2 değer birbiriyle aynı olamaz bu uygulamayı çoğul sayaç halinde yapmak istersek sayac tablomuzdaki ip kısmını unique key olarak atamamak yada çoğul ipleri ayrı bir sütunda tutmakta bir çözümdür.